Uso e intercambio de arquivos en formatos propietarios

Os formatos propietarios son actualmente difundidos ampliamente porque son empregado por un número longo de publicadores, aplicacións de procesamento de imaxes ou texto. Un formato propietario codifica información de forma tal que un arquivo pode ser lido soamente polo software empregado orixinalmente para crealo. Ao contrario, un formato aberto garantiza que un arquivo pode ser lido por cualquera software escrito para ese propósito.
A diferencia entre formatos abertos e formatos propietarios pode non ser visible en casos de uso local de arquivos. Por uso local, referimonos a algún uso persoal de arquivos pero tamén compartir estes arquivos con outros usuarios quenes acordaron que software deberia ser empregado para lelos.
Cando o uso deixa de ser local e os arquivos son intercabiados (subindoos á rede, publicandoos, enviandoos como adxuntos nun e-mail, por exemplo cualquera forma de comunicación na cal o remitente e o receptor non teñen un acordo previo no software que deberia ser empregado para ler estes arquivos), a distinción entre aberto e propietario faise crucial.